Bu kitap bir şarkı gibi okunmuyor, bir yaraya dokunur gibi okunuyor. Sezen Aksu yine bağırmadan, süslemeden ama tam kalpten yazmış. Bazı dizeler insanın içini acıtıyor, bazıları yıllardır susulan bir duyguyu ortaya çıkarıyor. Hasret, kırgınlık, kabulleniş ve iyileşme yan yana duruyor. Okurken insan kendi geçmişine, eksik kalan aşklarımıza ve söylenemeyen cümlelere gidip geliyor. Sezen Aksu’nun kaleminde her kelime tanıdık, her duygu gerçek. Bu kitap okunmuyor; hissediliyor.
Seni sevdiğimi unut
Sevişmelerimiz yalan
Unut beni de her yalan gibi unut
O sevgiler ki yoktular
Onlar ümitlerimizdi
Ne ümitler yaşlandı gel zaman git zaman
Ayrıldığımızı unut
Yalnızlıklar zaten yalan
Unut, beni de her yalan gibi unut...