Barış Sansur
@Zanaa01
Hiçsizliklerde, anlamsızlıklarda, mutsuzluklarda ve bilinçte.
Sahafçı
Yalnız Ağaç
Yollar ve nefes alabildiğim her yer
14 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Bunun üzücü olan yanı, bu insanların, yeni kazandıkları boş zamanlarında ne yapacaklarını bilmemeleridir." İnsanın Anlam Arayışı..
Bu söz beni çok derin şekilde etkiledi. Bir gün uzun bir zamandır görüşemediğim bir kaç arkadaşla otururken ortaya öylesine bir soru attım: Boş zamanlarınızda neler yapıyorsunuz? Bir çok cevap geldi ama en şiddetli cevap ayaklarını üst üste atmış ve çevresini küçümseyen bir arkadaştan geldi; Ben boş zamanlarımda Kitap okurum. O zaman bilinç yoğunluğum ve dışsal hazlarımın tavan yaptığı bir insan olduğu için çok irdelemedim bu cümleyi. Ama sonradan şimdikinden çok yoğun olmasa da bilincim şöyle haykırdı bana, Boş zaman ve Kitap. Zamanımız ne için var, ne için nefes alıyoruz, doyumlarımız, arzularımız bizi günden güne eritiyor. Bir cümleyle hayat değişemez ama bir kitapla hayat değişebilir. Seçimler ve sonuçlar.. İyi seçmek gerekir. Sonradan hiç toplanamadık(toplandılar aslında ama ihtiyacım olan şey gelmişti bana) Çünkü çizgi ve özsaygıyı şimşekle ellerime, ayaklarıma ve kalbime mühürledim. Yürümek de bir özsaygı ve çizgidir ve nereye ayaklarını bir yerlere yakıştırmalısın..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendimize inanmak!
"Kendine nasıl inanabilir insan?" dedi. "Yanılabilir." diyor Tolstoy Diriliş kitabında..
Yanılmanın da tadı vardır sevgili insanlar, insan, yanıldığında kendisinin haddini bilir. Koskocaman evrende nokta hükmünde olan içinde yaşadığımız dünyada yanılmak boynumuzun borcu olmalı.. Yanıldıktan sonra gelen mutluluk bilinçtir ve o bilinç sana koskocaman evrende bir pay verebilir. Haddini bilme payı. Silkelenme payı. Ve düşüncede mutlu olma payı. Bu pay genişletilebilir. Tam tersi durumda tek pay kalır bizlere, nefes alma payı..
Sevgim
İçimde tüm Samanyolu galaksilerine yetecek kadar sevgim var ama şu an. Tam bir ağacın dibinde, yıldızlara bakarak kelimelerle dans ettiğim şu an.. Muazzam derinlikte bir düşüş yaşıyorum. Yıldızlar yeryüzüne, parke taşlarına bırakacaklar beni. Ve karışacağım ağaçların arasına. Ruh vereceğim onlara. Şu an hayatımın en sevgi dolu anı. Cebimde kalemim, koynumda Tolstoy'un diriliş kitabı, bir mandalinam ve kendim. Evet, kendim. Kendimle sevişiyorum. Çünkü en önemli şeye sahibim, sahip olmak istediğimiz şeyleri yıkıp geçiyoruz. En önemli şeye sahibim, kelimelere sahibim.. sevgiyle kalın. Yıldızlara varmanız dileğiyle..
İnsanoğlu kendinden başka hiçbir yaratığın çıkarını gözetmez.
Hayvan Çiftliği, George Orwell