Beyaz Kağıtları okurken kendimi sürekli durup düşünürken buldum. Bazı cümlelerin altını çizmeden geçemedim. İnsanın iç dünyasının ne kadar karmaşık ama aynı zamanda ne kadar kırılgan olduğunu hatırlattı. Özellikle yalnızlık umut, sevgisizlik ve kendini arama temaları beni çok etkiledi. Herkesin kendinden bir parça bulabileceği, sakin kafayla okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bitirdiğimde içimde garip bir huzur ve biraz da hüzün kaldı.