"Soruma yanıt arıyordum. Oysa sorumun yanıtını bana düşüncelerim veremedi, düşüncelerim, sorumla karşılaştırılamayacak durumda. Yanıtı bana hayatın kendisi verdi, neyin iyi, neyin kötü olduğu benim bilgim içindeydi. Bu bilgiyi ben kazanmadım, herkesle birlikte bana da bu bilgi verilmişti, çünkü ben onu hiçbir yerden alamazdım.
Nereden aldım onu? Çevremdekileri sevmem ve öldürmemem gerektiği sonucuna aklımla mı vardım? Bana bunu çocukluğumda söylemişlerdi, ben de sevinçle inanmıştım, çünkü bana söyledikleri şey benim ruhumda vardı zaten. Peki bunu kim ortaya çıkarttı? Akıl değil. Akıl, var olma savaşını ve isteklerimin yerine getirilmesine engel olan herkesi öldürmeyi gerektiren yasayı ortaya çıkarttı. Bu aklın sonucudur.
Oysa başkasını sevmek akıllıca bir şey olmadığına göre, bunu akıl bulmuş olamaz."
Eğer iyiliğin bir nedeni varsa, o artık iyilik değildir; eğer İyiliğin bir sonucu, yani ödülü varsa yine iyilik değildir.
Demek ki iyilik, neden ve sonuç zincirinin dışındadır.