İki yıl aradan sonra ikinci kez okuduğum Paulo Coelho-Simyacı kitabında, şimdiki beni etkileyen cümleleri notlar halinde paylaşmak istedim. Ve fark ettim ki; insan yaş aldıkça daha farklı anlamlarda buluyor kendisini.
* İnsan her zaman aynı insanları görürse, bunları yaşamının bir parçası saymaya başlar. İyi ama bu kişiler de bu nedenle yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.
* Kim olursan ol, ne yaparsan yap, bütün yüreğinle gerçekten bir şey istediğin zaman, Evrenin Ruhunda bu istek oluşur. Bu senin yeryüzündeki özel görevindir.
* Ben de herkes gibiyim: Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum.
* Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak.
* Ölüm şu gün ya da bugün gelmiş vız gelir tırıs gider. Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir.
* Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen, mutlu bir insan olursun. Çünkü hayat yaşamakta olduğumuz andan ibarettir ve sadece budur.