İdris
@ZeBal
Şu anda okuduğu kitap
‘ bu böyle devam Edip gidecekti, fakat tesadüf karşıma macide‘yi çıkardı. Bunu nasıl sevdiğimi, ne kadar sevdiğimi anlatacak değilim… Dünyada hiç kimsenin aynı şeyleri aynı kuvvette duyamayacağını zannediyorum. Ondan böyle bir takım haller gördüm ki, benim saatlerce bir çok insan da arayıp bulamadığım ve yok farz ettiğim şeylerdi. Onda bizim gibi olmayan olduğu gibi görünen ve bir şeyle olan bir insan buldum. Eğer kendimi düzeltmek ona layık bir hale gelmek icap etmez miydi..
 yapamadım ve bu sistemi içimdeki şeytanı hamletti.. 
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne olursa olsun bunu yapmamalıyım diyordu onun böyle aciz belki de bana muhtaç olduğu bir zamanda bu darbeyi vurmak… Fakat ne darbesi? Ne muhtaç? Yanına gittiğim zaman yüzü buluşan o… Beni bir tek söze dahi bulmayan… Benden uzaklaştığını ilk ortaya vuran da o… Hayır… Bunlara kızmayalım fakat ne diye bu haksızlığı yapıyor? Mektubu muhakkak vereceğim… Ne zaman yazdığımı da soyleyecegim. Anlasın ki ben karımı ondan evvel verdim hem de bu teyfikle alakası filan olmadan verdim…
‘… Daha yazacak bir çok şeyler aklıma geliyor… Ne faydası var? Oturup saatlerce konuşsak yine bitecek gibi değil halbuki biz beraber yaşamaya başladıktan sonra ne kadar az konuştuk… Birbirimize söyleyecek bir şeyimiz yok muydu? Neden? Neden uzun uzun sertleşmedik? Belki o zaman bir çok şeyle başka türlü olurdu…
Pek az tanıdığım bir adamla hiç bilmediğim bir yere giderken içimde beni coşturan arzular köp yordu şimdi gene çıkıp gideceğim nereye yanıma bağlı mı ve eşyalarımı almıyorum gideceğim’
‘ perişan bir haldeyim fakat içimde kendinden bile sakladığım bir ümit var’