Kharoon

Kharoon
Ey zorunlu varlık! Ey sebeplerin sebebi! Tanrım, benim insan!
Saçmalamayı bırak, vicdan sahibi olamayacak kadar yoksulsun.
Reklam
Her şey ne kadar da kasvetliydi!
Düşüncelerim bir kez daha dörtnala başıboş koşmaya başladı.
Dişlerimi sıktım, kaldırımdaki huzurlu insanlara çarpa çarpa yürümeye başladım ve kimseden özür dilemedim.
Açtım, üşümüştüm ve mutsuzluğum giderek tırmanıyordu..
Reklam