Zehra
@Zegrs
AKDJSŞJGSLKFDŞAlıntı
Derken, hiçbir uyarıda bulunmadan elime uzanıp uzun,
ince parmaklarını benimkilere değdirdi. Sonraki hamlesinin ne olacağını kestiremedim.
Sanki vücudum savunma moduna geçmiş gibi düşünmeden
-ne yaptığımı bile fark etmeden- elimi hışımla çekip bileğine bir tane yapıştırdım.
Genelde filmlerdeki dramatik hesaplaşma sahnelerinde duyduğunuz türden korkunç, dehşet verici bir şaplak sesi çıktı.
Sesiz bir duraklama yaşandı. Ardından...
"Ne oluyor be?" dedi. Kızmaktan çok şaşkın görünüyordu. Elini tekrar kendine çekse de teninin kızardığını görebilmiştim. “Neden bana vurdun?”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
1/10
3 günde okudu
·2024 77. kitabı
Gerçekten de sonunu getirmek için kendimi baya zorladım ama olmadı, kitabın anca yarısına gelebildim.
Öncelikle kitap Eylül’ün öğretmen olduğu okuldan müdürün tacizi yüzünden ayrılmasıyla başlıyor. Eylül ilkokul öğretmeni, bir özel okula başvuru yapıyor ve okulun ilk gününün anlatılmasıyla başlanıyor. Okulun sahibi ve erkek ana karakterimiz olan Poyraz’ın kızı orada okumaya başlayacakmış. Bunun içinde kızının gözetilmesi ve kayırılması için tehdit ediliyor Eylül, kızın teyzesi tarafından. Bu şekilde devam ediyor kitap.
Gerçekten saçmalıklarla doluydu. Poyraz, Eylül’e bağırıyor, kızıyor ve durup dururken kolundan bileğinden tutup duruyor. Aralarında bir nefret ilişkisi var resmen ama adam kızın yüzüne bağırıyor çağırıyor sonra da kıza yaklaşan kişileri tehdit ediyor. Adam kızın evine giriyor gecenin bir yarısı kız uyurken, kız uyanıyor ve sadece ufak bir çığlık atıp, adamın dış görünüşüne dair yorumlarda bulunuyor içinden. Adam sapık mı diye düşünmek yok. Ağız ucuyla ne işiniz var burada diyor o kadar. Sonrasında girmesin diye önlem almak yok. Tabii daha sonrasında tekrar gelir ve yine aynı şey. Adam her şeye karışıyor ama aralarında ne bir yakınlık var ne de doğru düzgün bir şey olmuş tabii bunlar olsa da karışamaz orası ayrı konu da. Yok oraya gidemezsin, yok bunu yapamazsın. Sana ne yani, sinir ettiler beni ikisi de. Adam kadına çok kötü davranıyor, kadın da ondan nefret ederken bir anda nedense aşık olduğunu kabul ediyor. Neyine aşık oldu, bağırıp çağırmasına mı? Kızın arkadaşı zaten ayrı bir saçmalık örneği. Kız taciz ediliyor, bir arkadaşı boynundan öpüyor, kızın böyle bir şeyi istemediğini bilmesine rağmen. Sonrasın da Eylül arkadaşına anlatıyor ve İlayda gülüp aşık ne yapsın diyor. Bu nasıl bir kafa ya, bu son nokta oldu orada bıraktım kitabı. Bunun dışında da
Merhaba,
Kitap tek kelimeyle mükemmeldi. Son zamanlar da okuduğum en iyi kitaptı. Bitmesin diye yavaş yavaş okumak istedim ama olmadı, su gibi aktı kitap. İlk kitabın durağanlığından eser yoktu. Oli’nin bağlarını da kendisini de yakından tanıdık bu kitapta. Şunu söylemeden geçemeyeceğim başlarına ne geliyorsa Oli’nin yakınlarını kurtarma içgüdüsünden dolayı geliyor. Özellikle Sage’e olan o bağlılığından dolayı diyebilirim. Şimdi buradan sonrası biraz spoiler içerebilir.
Öncelikle Nox dışında bütün bağlara bayıldım. Özellikle Gryphon, ilk kitapta da çok sevmiştim ama bu kitapta ayrı bir bayıldım ona özellikle bir olay yaşandıktan sonra daha da sevdim. Sürekli Oli’nin arkasında olması, ona destek çıkması, onu savunması ve tercihlerine saygı duymasıyla beni mest etti. Bunları Atlas ve Gabe de yaptı ama nedense onun davranışı daha hoşuma gitti. Nox ilk kitapta da olduğu gibi nefret doluydu. Onun nefretinin ne zaman geçeceğini gerçekten çok merak ediyorum ve onun için üzülüyorum. North ise bu kitapta biraz öfkesini yenerek en azından daha sıcakkanlı davrandı. Son sayfalara doğru aralarında ki ilişki gerçektende gelişti ama kitabın sonunda olan olay yüzünden umarım yine Oli’ye karşı cephe almaz. Bunun dışında Oli’nin bağlarına karşı olan bağımlılığını ve sahipleniciliğini görmek beni mutlu etti. Yine ilk kitapta olduğu gibi “gitmeliyim, bağlanmamam lazım” laflarını çok duyduk ama gerçekten karşı koyamayışını gördük diyebilirim. Zaten sürekli Gabe ve Atlasla birlikte olunca bu biraz kaçınılmazdı. Doğruyu söylemek gerekirse ilk kitaptan beri Atlas’ın o kadar iyi davranması beni biraz tedirgin ediyordu, bu kitapta da sürdü o korumacılığı ve Atlastan olmasa da bir yakınından gördük gibi o ihaneti. Zaten kitapta bu şekilde bitti ve bu sıradaki kitap için sabırsızlanmama sebep
