Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
344
Basım Tarihi:
Kasım 2024
İlk Yayın Tarihi:
Eylül 2021
Yayınevi:
Olimpos Yayınları
Orijinal Adı:
Savage Bonds [The Bonds that Tie #2]
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786256029699
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Hayatım bu pek olmamış...·344 syf.·1000Kitap
7/10
2024 125. kitabı
Herkese selam. Büyük hayal kırıklığı yaşadım bu kitapla ilgili. Yani koskoca 340 küsür sayfa boyunca kayda değer bişey okuyamadım desem yeridir, bağların güçleri hakkında ufacık bişiler öğrenmemiz dışında sanki hâlâ aynı yerde sayıyormuşuz gibi hissediyorum. Kapağı kapatınca birinci kitaptaki heyecanı alamadım. Sanki birinci kitap tekrarı gibi olmuş bu kitap. Mesela ben sürekli Oli'nin bakış açısıyla okumaktan da çok bunaldım. Kapaklardaki karakterleri görünce onların bakış açılarıyla okumaya devam ederiz gibi gelmişti. Oli'nin sürekli sızlanmaları, her şeyi ben yaparımları, hiçbir yardımı kabul etmeyişi gına getirdi açıkçası. Yine kafamda bir sürü soru işareti ile kitabın kapağını kapattım ama bu sefer ki bir sonraki hemen gelsin kapatışı değildi. Bunu spoiler kabul etmiyorum sonuçta biriyle bağlanmaya başlayacağını hepimiz biliyorduk ama tahmin ettiğim kişi olmadı ha çok mu umurumda vallahi değil zira çok baştan savma ve uyduruktu. Oli'nin artık özellikle şu iki sene Direnişçilerle kaldığı dönemi anlatması gerekiyor bu gizem sıkmaya başladı beni. Zaten öğrenecekler neden bu kadar uzattı anlamadım. Bu arada karakter tasvirlerini de çok güçsüz buldum yazarın. Kapaklar olmasa yemin ederim kim nasıl bi görüntüye sahip asla çıkaramazdım. Bir de Pinterest sağ olsun tabii djdjdj. Ya bir de bu Atlas gerçekten beni bunalttı. Tabiri caizse götle don gibi sürekli Oli'nin etrafında dolanması... Personal space kavramını yerle bir etti. Biraz mesafe fena olmazdı bence. Kitapta beğendiğim tek şey artık bebek adımlarıyla da olsa Oli'nin bağlarını, bağların da Oli'yi daha yakından tanımaya başlamaları ve Brutus'tü. Umarım üçüncü kitap gerçekten artık bişeyleri okumaya başladığımız bir kitap olur. Zira bu kitap ilkinden kötüydü. Haydi kitabın konusuna geçelim; Oli, birinci kitapta
Vahşi Bağlar / The Bonds That Tie #21000k
Kopuk Bağlar #254341007
Herkese selammm!
Serinin 2. kitabını bitirdim. İlk kitaba yazdığım incelemede seride potansiyel gördüğümü söylemiştim ama bu kitapla birlikte seriye karşı tüm beklentilerim çöpe gitti. Reverse harem benim hep önyargılı olduğum bir tropetu ama ilk kitap böyle olmasına rağmen beni pek rahatsız etmemişti çünkü kurguyu ve dünya inşaasını bazı açılardan mantıklı bulduğum için yazarın ucuz bir harem kurma çabasının olmadığını düşünmüştüm ama yazar bu kitapla birlikte niyetini açıkça belli etti. Çok rahatsız olduğum kısımlar vardı ama yazarın -ve kimsenin benim ahlâkî beklentilerimi karşılama gibi bir zorunluluğu olmadığı için incelememi rahatsızlıklarımı elimden geldiğince göz ardı ederek yazacağım.
Kitabı bitirme sürem 30 saat olarak görünüyor ama bu kadar kısa sürede bitirmemin sebebi akıcı olması değil, sürekli kendini tekrar eden sıkıcı bir yazımı akıcı olarak tanımlamam. Atlaya atlaya okudum tamamını ki incelememi okuyunca siz de bana hak vereceksiniz eminim.
Kitap sadece 345 sayfa ve bu kadar kısa bir kitapta 'bağ' kelimesi ve türevleri yüzlerce kez geçiyor abartmıyorum. Kitabın son 9 sayfası hariç (bakın üşenmedim saydım gerçekten son 9 sayfa) kalan kısmının tamamı aynı olayların makyaj yapılmış örüntüsü gibi. Kahraman Oli'nin azgınlığı, Bağ'larının nedense sonu gelmez seksilikleri ve yakışıklılıkları, sıkıcı kampüs yaşantısı, daha da sıkıcı ev yaşantısı, sürekli bağ'larım benden nefret ediyor diye sızlanmaları, ben canavarım, şeytanım, zehirim diye yine sızlanmaları ve sonra bunların yine tekrar etmesi şeklinde. Bir yerden sonra o kadar sıkmaya başladı ki kitap bu kadar kısa olmasına rağmen yarım bırakmayı falan bile düşündüm. Bir de aynı şeyleri bu kadar tekrar etmesine rağmen yine neyin ne olduğunu
7/10
2024 246. kitabı
İlk kitaba göre bir şeyleri daha çok öğrendiğimiz bir kitap olduğu için çok sevdim özellikle Oli’nin bağları ile olan ilişkisinin gelişmesi güzeldi . Hala favorin North ve Nox.
Özellikle de Nox’un arkasına yatan hikayeyi gerçekten çok merak ettim. Nox’un karanlık yaratığı ile bağ kurması ve onu bir köpek gibi sevmesi çok tatlıydı. North’un kendi yaratıklarından korkmasına Oli’nin hiç korkmaması..
Oli’nin duygusal anlamda kitaptaki gibi sürekli tekrarlı düşmesi gerçekten kitabı biraz sıkıcılaştırmış ama olayların gidişatına göre düşünüldüğünde her şeyi yerine oturuyor.
Ve ikinci kitap öyle bir yerde bitti ki gerçekten çok merak ettiğim için üçüncü kitabı orijinal dilinden okumaya devam edeceğim muhtemelen çeviriyi beklemeden .
8/10
2025 5. kitabı
Vahşi Bağlar
Son kısımda yediğim darbeyle son yanımdan vurularak bitirdim kitabı resmen.... Senin için üzüldüğüm sayfalara yazık beee!1!1!1!1!1
Normalde bu tarz kurgu okumam ama Merveyle birbirimizi gaza getirmede üstümüze olmadığı için bu kitabı da onunla okudum jdhwnse Yer yer şaşırdık yer yer Oli'ye hak verdik yer yer Gabe ve Atlasa yükseldik.. Çok olaylı bir kitap değildi ama bence tadında ilerledi 6 kitap olacağı için yavaş yavaş öğreniyoruz olayları ve bence güzel de ilerliyor. İlk kitapta cinsel sahneler yoktu ama bu kitapta 2 yerde var onun bilgisini vereyim. Oli'nin ilk kitapta bağlarından uzak durmaya çalışırken bu kitapta en ufak olayda onlara çekilmesini okumak aşırı komik geldi bana çok eğlendim dhwbdns
Yine çok iyi bir kitaptı. Oli'nin bağları ile arasında ki etkileşimlerini okumak güzeldi. Kitabın evreni gerçekten farklı ve insanı içine çekiyor. Yazar yine en heyecanlı yerinde bitirdi. Birinci kitabı okumayı sevdiyseniz bunu da kesinlikle seversiniz. Birinci kitapta ki heyecanı yazar bu kitapta da devam ettirmiş. Ayrıca Bu kitapta smut daha fazlaydı. 3. Kitap acilen gelmeliiiiii
Hemen düzelin beni delirtmeyin
Bu seri anlayamadığım bir şekilde beni aşırı eğlendiriyor ve akıp gidiyor. Ne okuyacağımı bilerek başlamış olmamın ve gerçekten de öyle bir şeyle karşılaşmış olmam sayesindedir muhtemelen.
Öncelikle bu kitap bu puanı hak ediyor mu hiç ekin değilim. Ben üzerine çok düşünmeden okuduğum için gayet eğlenerek okudum ve bu yüzden bu puanı verdim ama biraz düşününce gerçekten de üzerine konuşulması gereken sorunlar olduğunu görebiliyorum.
Kitabın genelinden başlayıp karakterlerden devam edeceğim.
Kitabın gidişatı, minik gelişmeleri eş geçersek birinci kitapla tamamen aynı. Oleander'ın eğitimi, kendini geliştirmeye çalışması, kimi Bağ'larıyla ilişkisinin gelişmesi ve kimisiyle gelişmeye çalışması, Direniş'in çıkardığı birkaç minik olay, son otuz sayfada da aksiyon ve bitiş.
Bir yandan böyle uzun serilerde genellikle birinci kitap giriş kitabı, ikinci kitap da geçiş kitabı olarak yazıldığı için neden böyle olduğunu anlıyorum ama bir yandan da sanki olduğumuz yerde biraz fazla sayıyormuşuz gibi geliyor. Sanki altı ana karakter olduğu için yazar seriyi altı kitap yapmak istemiş ama konu yeterince geniş olmadığı için uzattıkça uzatmaya çalışıyormuş gibi.
Oleander'ın yaptığı antrenmanlarla fiziksel olarak geliştiğini görüyoruz. Bağlarıyla ilişkisi gelişiyor demek isterdim ama sadece biriyle olan ilişkisi gelişiyor. İkisiyle arası zaten iyiydi, kalan ikisiyle de çok bozuktu. O bozuk olanlardan biriyle de bit ara gelişiyor gibi oluyor, sonra tekrar başa dönüyor, sonra tekrar gelişiyor gibi oluyor ama bir anda yine başa dönüyor... Sıkıldım doğrusu.
Sonlarda Sage'le ilgili minik bir gelişme oldu. Onun dışında Direniş bir şeyler yaptı ama... Oleander Direniş'le ilgili bir sürü şey biliyor ama onun bakış açısından okumamıza rağmen kayda değer hiçbir şey öğrenemiyoruz. Tamam,
Bizi birleştiren bağlar #21000Kitap
"𝘚𝘰̈𝘺𝘭𝘦𝘮𝘦𝘺𝘦 𝘤̧𝘢𝘭ı𝘴̧𝘵ı𝘨̆ı𝘮 𝘴̧𝘶: 𝘣𝘶 𝘴𝘢𝘣𝘢𝘩 𝘨𝘶̈𝘯𝘦𝘴̧ 𝘺𝘪𝘯𝘦 𝘥𝘦 𝘥𝘰𝘨̆𝘮𝘢𝘥ı 𝘮ı? İ𝘬𝘪𝘯𝘪𝘻 𝘥𝘦 𝘩𝘢̂𝘭𝘢̂ 𝘯𝘦𝘧𝘦𝘴 𝘢𝘭ı𝘺𝘰𝘳𝘴𝘶𝘯𝘶𝘻, 𝘴𝘪𝘻𝘦 𝘣𝘪𝘳 𝘻𝘢𝘳𝘢𝘳 𝘨𝘦𝘭𝘮𝘦𝘥𝘪, 𝘬ı𝘺𝘢𝘮𝘦𝘵 𝘬𝘰𝘱𝘮𝘢𝘥ı."
Selamlar. Serinin 2ci kitabındayız. 2ci kitapta yine doğru düzgün bilgi alamadığımız için hayal kırıklığına uğradım. Kitabın evrenini hala anlamış değilim. Özel güçleride anlamış değilim. Çünkü doğru düzgün bilgi yok. UMARIM, umarım 3cü kitapta daha çok şey öğreniriz.
Bu kitap sanki beni manipüle ediyormuş gibi hissediyorum. Çünkü bu konu ve olanlar, işte 1den çok ana erkek karakter olması ve kız karakterin hepsi ile ilişki kurması, genelde benim linçleyeceğim bir olay. (Bu sıcakta kendimi doğru düzgün ifade edemedim, mazur görün) Ama nedense bu kitapta bunu takmıyorum bile. Aksine keyif alarak okuyorum kitabı. Gerçekten yazar beni manipüle ediyor galiba hdhhshshs.
Dipnot: Gryphon'un beni manipüle etmesine gerek yok, her türlü seviyorum (◔‿◔)
Kaplumbağa hızında ilerleyen, içinde maksimum iki olay olan; aşırı durağan ve gereksiz bir kitap. Yazım dili desen çok kötü. Üstüne bir de anlam karmaşasına neden olan çeviri hataları vardı; okuma akıcılığını sürekli kesiyor ve insanı gerçekten rahatsız ediyor.
Oli’miz meğerse insan kurtarmaya ne kadar meraklıymış… Kimseyi dinlemeden, yine her zamanki gibi kafasının dikine gidiyor. Ortada düzgün bir olay örgüsü yok. Bir sır var ama sadece var. 300 sayfa boyunca tek bir ipucu bile verilmiyor.
Kızımızın sürekli “Ben canavarım, bana canavar diyorlar, buna çok alıştım” demesi…
Bir de “çok kötü şeyler yaptım, çook kötü” diye diye… Ne yaptın abi sen, ne?!
Gerçekten artık hiç merak etmiyoruz; o kadar baydı ki.
Kendisi tam anlamıyla herkesten nefret eden ergenus evresinde. Bağları kızsa “neden kızdınız?”, kızmasa “beni düşünmüyorsunuz, sevmiyorsunuz” triplerinde. Okurken insanı delirtir bu kitap.
Konusu eğlenceli gibi geldiği için başlamıştım ama bu kitap resmen uyku getiriyor. Yetmezmiş gibi, bu kadar yavaş ilerlediği için bir noktadan sonra sinirleri de yerinden oynatıyor. Kaç kere duvara fırlatmak istediğimi sayamadım.
O derece boş… maalesef.
6/10
Çok büyük umutlarla başladığım bir seriydi hatta asla huyum olmayan bir şey yapıp serinin basılan tüm kitaplarını alıp pişman oldum. Yani fantastik güçler (baya ölümcül güçler..) bağlar falan iyi hoş da bu paçanın devamı nerde kardeşim. Yok gitmiyor kitap, ilk kitap giriş kitabıdır dedim sustum olay yok dedim olur ileride dedim yok anam babam harcanılmış bir kurgu. Atlas ve Gabe'i çok seviyorum ama onları görmekten ve her olayda fışkırmalarından bir tık sıkıldım kendimi kesme seviyesine geldim. Anladık Atlas çok seviyor Gabe kıskanç Nox tehlikeli North diktatör öbür değişik isimli eleman vurdum duymaz Oli belli bir süre sonra kitabın tek konusu olan şeyi iyi üstlendi mart ayındaki kediler gibiydi resmen.
İlk kitapta Oleander sürekli Bağlarından kaçıyor, güçlerini milletten saklamaya çalışıyordu. İkinci kitapta ise o ve ailesi arasındaki bazı sorunlar çözüldü, artık birbirlerine daha yakınlar ve hatta hiç ummadığım bir şekilde Oleander Gryphon ile bağ kurdu -ne sevindim anlatamam zaten adam favorimdi-. Artık insanlar onun ne kadar tehlikeli olduğunu biliyor gerçi gücünün tamamını öğrenmediler yinede Oleander'a canavar muamelesi yapmaktan geri kalmıyorlar, bu tutumdan bağları da etkileniyor sonuçta onlarda aşırı güçlü yetenek kullanıcıları.
Serinin ikinci kitabıda oldukça eğlenceliydi gerçi çevirisi biraz kötüydü -en azından benim okuduğum PDF'si öyleydi- o yüzden biraz tadım kaçtı ama yinede bitirdim sonuçta güzel kitap, çeviri yüzünden haksızlık yapmak olmaz ve ben başladığım bir işi yarım bırakmayı hiçbir zaman sevmemişimdir.
Son satırlarında ana kötüyü nihayet görebildik gerçi yanında Atlas'ın babasının olması sürpriz faktördü. Ama bilirsiniz bu gibi hikayelerde mutlaka bir ihanet ya da taraf değiştirme olayı olur bunlar hikayelerin yapı taşıdır.
Seri tam olarak bizim Bağ grubunun eleman sayısı kadar yani 6 tane. İlk kitabın kapağında Oleander vardı ki zaten en çokta onu okuduk sonuçta ana karakterimiz o. Sonraki kitaplarda ise erkek karakterlerimiz var ki kimin kim olduğunu ya da hangi sıraya dayanarak yerleştirildiklerini bilmiyordum ta ki o malum ana kadar. Oleander Gryphon ile bağ kurunca ve az buçuk tahminlerim doğrultusunda dedim ki tamam kesin Oleander'ın bağ kurma sırasına göre konulmuş bunlar diye ve haklı da çıktım dahi miyim neyim ben.
Dediğim gibi güzel kitaptı ilkini seven bunu da sever diye düşünüyorum ve ben hemen diğer kitaba kaçıyorum. İçeriğine değinmeyeceğim çünkü varsa yoksa Direniş'in abuk subuk saldırılarını, adam kaçırmalarını falan
Reklam
