Akif, son günlerinde, hadta yatağında yatarken kendisine İstiklal Marşı için “acaba yeniden yazılsa daha iyi olmaz mı?” Diye bir sual sorulmuş. Âkif’in cevabı, bu marşın neyin destanı, neyin mahsülü olduğunu anlatacak bir vecizedir:
“ALLAH BİR DAHA BU MİLLETE İSTİKLÂL MARŞI YAZDIRMASIN.”
Bir gün üstad’a sordum: “istiklal marşı’nı niçin safahat’a koymadınız?” “onu millete hediye ettim, artık o, milletindir. Benimle alâkası kesilmiştir. Zaten o, milletin eseri, milletin malıdır. Ben yalnızca gördüğümü yazdım.”