....... Yaşamımızı kulpundan tutmamız ve " Bundan bende yalnızca bir tane var," diyerek sımsıkı kavramamız için gereken yine parmaklarımız olacaktır. Sizin içinizde neler kaldı ? İçimizde bir şey kalmasın mücadelesinde misiniz? Yoksa " Bòyle gelmiş bòyle gider ," deyişinde hangi parmak olduğunu, ne kadar benzersiz olduğunu ve hayata, tuttuklarına neler kattığını fark edemeyenlerden , " Ben de böyleyim," diyenlerden mi ?