Puan vermedi·152 syf.·
2024 5. kitabı
Günlerden bir gün dolaşıyordum sokakta.
Bir ara sokak gördüm biraz bakındım etrafına kimse girmiyor. Tabii merakıma yenik düşüp girdim sokağa bir de baktım yeşil sarkıkların arasında beş sandaye ve bir masa. Galiba kıraathane gibi bir yerdi.
Ama görünce o kadar hoşuma gitti ki hemen fotoğrafını çekip duvar kağıdı yapmıştım. O gün bugündür hala bu fotografa bakar, fotografta kimse olmasa bile o samimiyeti, saf duyguları hissederim ve kendi kendime "Samimiyet hissetmek, anda olmak veya birisiyle içli dışlı olmak değil. Samimiyet; bir anın aklına gelince yüzünde ufak bir tebessüm oluşması, gözlerinin içinin gülmesidir...
İnsanlar ne düşünüyorsa o muyuz?Duygu ve Düşünce
Bazen insanların benim hakkımda söyledikleri konusunda kafam karışıyor ve eminim çoğu insan bunu deneyimliyor. Çünkü yargılamak ve böylece diğer tarafın kendi eksikliklerini aramasını sağlamak insan doğasında var.
Bazı insanlar için bireyi yargılamak kendi eksikliklerini bulmalarına yardımcı olurken, diğerleri için "Acaba gerçekten böyle miyim?" veya "Neden benim hakkımda böyle düşünüyorlar?" gibi şeyler söyleyerek kendilerini yargılamalarına ve kısacası kendilerinde eksiklikler aramalarına neden oluyor.
Ne yazık ki, kendimde eksiklik arayan taraftayım ve bununla başa çıkmak gerçekten zor, ancak sırrı çözene kadar...
Öncelikle biz kendimizi tanıyoruz. Sergilediğimiz davranışları, insanlara karşı tutumumuzu, neyi sevip neyi sevmediğimizi en iyi biz biliyoruz... Ve böyle düşünmek gerekiyor;
Beni benden daha iyi kimse bilemez.
Belki biraz ben merkezci bir söz kalıbı ama hayatta güçlü olmak için de bu gerekiyor.
İnsanların ne dediklerini takmayıp,kendimizi tanıyıp,hedefimizi belirlemek,bizi yargılayandan uzaklaşmak insanın kendine yapacağı en iyi davranışlar bana göre.
Siz siz olun kendinizi sevin ve her koşulda kendinizin arkasında dağ gibi durun önemli olan bu...
*Umarım senin daha iyi hissetmeni saglamışımdır dostum 💗)