Zekeriya bal

Zekeriya bal
İstanbul~Sivas~İzmir~Ankara~Elazığ Sadece yapmamız gereken insan olmak ve iyilik tohumları ekmek insanların kalbine... @zekeriyabal06
Kitap çekilişi
Edit: Lütfen katılım isteği göndermeyin. Çekiliş bitmiştir. & Herkese merhabalar... Önceki gece paylaştığım iletide kitap çekilişi yapmak istediğimi söylemiş sizlerden kitap ismi istemiştim. Gösterdiğiniz ilgi için çok teşekkür ederim. Mümkün olsa yazdıklarınızın hepsini tek tek satın alıp gönderirdim. Ama biliyorsunuz kitaplar pahalı. Maalesef ben de çok zengin biri değilim. Hiçbirinizi kırmama adına istekleriniz doğrultusunda her biri 150 lirayı geçmeyecek şekilde 34 kitaplık çoktan seçmeli bir liste oluşturdum. Şimdi yapmanız gereken şey bu paylaşımı beğenip altına çekilişe katılmak istediğinizi yazmak. Tek bir şartım var, o da takipleşiyor olmamız. Ve lütfen fake hesaplarınızla katılmayın. Diğer katılımcılara haksızlık etmiş olursunuz. Çekiliş kitaplardan bağımsız gerçekleşecek. Sosyal medyadan (YouTube ya da Instagram) izleyebileceksiniz. Kazanan kişiye ulaşıp iletişim bilgilerini alacağım. Listedeki kitaplardan istediği birini adresine göndereceğim. Listeyi bu iletiye yorum olarak ekliyorum. Hepinize bol şans dilerim. Sevgilerimle...
Kitap Çekilişi
Katılmak istiyorum. Çok teşekkür ederim. İşiniz gücünüz rast gitsin inşallah 😊
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Adı yoktu bu acının zira dedesi ölene yetim demiyorlardı
Lakin sana bir sir vereyim kâri, hayatımda tek bir kere gurur duydum kendimle. Yalnızca bir kere ve tek bir kişi, "maksat hâsıl oldu. O fotografı gördüğüm vakit, işte o vakit bir muştu düştü. Ben o zaman torun olabildiğimi anladım. Kendimle en ziyade gurur duyduğum tek fotoğraf karesidir o. İşte o fotoğrafı gördüğüm an ölümün öldüğünü anladım. Dedemle ilgili hiçbir şey yazmadım sana şimdiye kadar Belki gerek duymadım, belki de utandım. Ya da ne bileyim hiç gelmedi aklıma, mahcubum. Ama güzel adamdı dedem, hoş adamdı, Nereden bileceksin Sen beni? Ama ben evvela torunun olmam nedeniyle gurur duyardım. Sonra bir gün gitti dedem. Hani herkesin gideceği o yere. Şairin dediği gibi gitti, "yıkadılar, aldılar götürdüler." O bana dua ederdi hep. Sonra ben dua ettim ona toprak rengi bir yığının başında. İtiraf edeyim kari; hiç ölü görmemiştim ben. Ölümden sakınmış hatta belki saklanmıştım. Ama dedesinden saklanmazdı ki torunu, sakınamazdı ki. O yeşil örtülü tahtadan salın içinde de beyazdı, bembeyazdı. Ve topraktan bir odanın içine beyaz entarisiyle bıraktık geldik dedemi. Kendimden en çok o zaman utandım. Sana bunları yazmayacaktım, belki de yazmamalıydım bilmiyorum. Zira bilir misin ya da söyledim mi sana ben yazarak ağlıyorum. Başını ağrıttım kendi derdimle. Helal et hakkını ve dua et kâri, dua et ki o tenha köşede bir başına bıraktım diye affetsin dedem beni. Ellerinden son bir kez öpebilseydim, öpebilseydim de bütün bir gençliğimi oracığa gömseydim. Güçsüzüm, takatsizim... Şükür ki dua var... Allah Rahmet Eylesin Şevket Dedeme
Aşk Varsa Kusur Yoktur
Aşk Varsa Kusur Yoktur
Hayat
Rabbim cennetiyle mücadelesin ,🤲🏻
Amin cümlemizin inşallah😔