Drogonun, yaşamının en güzel bölümünü uğruna harcadığı o gizli umut vardı. O umudu beslemek için onca ayı gözünü kırpmadan harcıyor yine de vaktin yetmediğini fark ediyordu.
Drogo, her zamanki endişesini daha da güçlü bir biçimde duyumsadı; gençliğini, önünde kendisini bekleyen uzun yılları düşünerek bu duygudan kurtulmaya çalıştı ama başaramadı. Nedeni bilinmek sizin, zaman, günleri birbiri ardından yutarak, çok daha hızlı bir biçimde akıp gitmeye başlamıştı. İnsan şöyle bir çevresine bakana kadar akşam oluyor, güneş ufukta kayboluyor, derken öbür taraftan yeniden belirerek karla kaplı dünyayı aydınlatıyordu.