"Biraz yürüyelim mi?" diye sordu Gurur sessizce, beklenmedik teklifine karşılık kaşlarımı kaldırıp yağan yağmura baktım. "Şeker değiliz, erimeyiz," diye fısıldadı kulağıma, sıcak nefesi başımı döndürürken aynı yakınlıktan tenime akan gülüşünü dinledim. "Gerçe sen epey tatlısın, belki erirsin. Ama ben kocamanım, seni korurum."
"Sana ait olmayan acıyı bile sen çekmek istiyorsun, başkasının acısına anne olamazsın ki. Başkalarının acılarına o kadar anne oluyorsun ki senin içindeki acı yetim kalmış."
Fanusundan çıkmak için tüm gücüyle cama kafa atan bşr balığın, her darbede hafızasını bir kez daha kaybederek amacını unuttuğu gibi, onun gözlerine baktığımda amacımı unutuyordum.