Reklam
Kimsesizler Coğrafyası
Herkese merhaba arkadaşlar, bugün sizlere Kimsesizler Coğrafyası ile geldim.
6 Şubat’ın bıraktığı acıyı ve o gün yaşanan çaresizliği unutmak gerçekten mümkün değil… İnsan o günü düşündükçe içi yeniden ağırlaşıyor. Bu kitap da tam olarak o yıkımın ortasında kalan insanların hayatına, kayıplarına ve umut etmeye devam edişlerine ışık tutuyor.
Ali’nin savaşla başlayıp depremle devam eden yaşam mücadelesini okurken bazı satırlarda durup uzun uzun düşündüm. İnsan olmanın, bazı coğrafyalarda ne kadar zor sınavlardan geçtiğini çok derinden hissettiren bir kitaptı. Yıkımın içinde bile sevgiyi, dayanışmayı ve hayata tutunmayı anlatması beni en çok etkileyen şeylerden biri oldu.
Özellikle Ali’nin yaşadıkları, savaşın ve kayıpların insan ruhunda bıraktığı izleri çok derin bir şekilde hissettirdi.
Kalemiyle böylesine etkileyici bir hikâyeyi bizlerle buluşturan Zekeriya Çetin’e teşekkür ederim. Duygusu uzun süre etkisinden çıkamayacağım, çok anlamlı bir eserdi.
Herşey böyle başladı
Herkese merhaba arkadaşlar, bugün sizlere Her Şey Böyle Başladı kitabıyla geldim.
Rüyalarla başlayan bir hayatın, düşüşlerin içinden geçip yeniden ayağa kalkmasının anlatıldığı bu kitap; sadece bir başarı hikâyesi değil, insanın kendi iç dünyasına yaptığı uzun bir yolculuk. Özellikle rüyalar, işaretler ve hayatın görünmeyen tarafına yapılan vurgu beni en çok etkileyen şeylerden biri oldu.
“Ayakkabılarını bağlayıp dünyaya dönmek…” kısmı ise uzun süre aklımdan çıkmadı. İnsan bazen bir şeylerin bittiğini sanarken aslında kendi yolunun daha yeni başladığını fark ediyor. Kitap bana biraz da bunu hissettirdi.
Okurken bazı satırların altını çizmek değil, direkt kalbe kaydetmek istiyorsunuz. Maneviyatla hayat mücadelesinin bu kadar sade ama etkileyici anlatılması da eseri farklı yapan detaylardan biri olmuş.
Bu güzel eser için İsa Özinan’a teşekkür eder, kalemine ve yüreğine sağlık diliyorum. Umarım daha nice güzel eserlerde tekrar buluşuruz om
Şehit Şerife Bacı
Bu kitabı okurken bazı satırlarda boğazım
düğümlendi, gözlerim doldu...
Bir annenin, bir Türk kadınının vatanı uğruna kendi canını hiçe sayabilmesi insanın yüreğine ağır dokunuyor. Ama bir yandan da tarifsiz bir gurur hissediyoruz. Çünkü biliyoruz ki Türk kadınları dün olduğu gibi bugün de vatan söz konusu olduğunda korkmadan yola çıkar, gerekirse canını verir ama yine de "Vatan sağ olsun" der...
#şerifebacı daha çok genç yaşta eşini savaşta
şehit verdi.
Ama acısına rağmen yalnızca kendi evladına değil, annesiz kalan nice bebeğe de analık yaptı...
Kundaktaki bebeği Elif ile birlikte dondurucu
soğukta cephane taşımak için yollara düşmesi...
Ve son nefesinde bile üzerindeki yeleği
mühimmatın üstüne örtüp askerleri düşünmesi
unutulacak gibi değil.
Sabah olduğunda Şerife Bacı donarak şehit olmuştu...
Ama minik Elif, annesinin üzerine kapanan bedeni sayesinde hayattaydı.
Okurken bir kere daha Türk kadınlarının ne kadar
güçlü, fedakâr ve cesur olduğunu gördüm.
Başta Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere bu vatan uğruna mücadele eden tüm şehitlerimizin
ruhu șad olsun...
Reklam