Tarık Devrim Arı
@Zerdust73
Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem
oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü
ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne
sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz
Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün
AHMET TELLİ
Öylece ölüp gidemeyiz. İnsanın en azından şarap ve şiire ihtiyacı var.
- Jack Kerouac
Neal, Kerouac, diğerleri Kimi şair, kimi yazar, kimi serseri Bir avuç arkadaştılar Düzenden uzakta, başka bir hayatın peşinde Amerika'yı baştan başa katettiler Bazen tek başlarına, bazen bir arabaya tıkışıp dostlarıyla Bazen bir otostopçuyla Ya da âşık oldukları bir kadınla Yolda özgürlük vardı Yolda hayatın anlamı Yolda aşk vardı ve bazen sadece seks Yolda parasızlık, açlık vardı Bazen çözümsüzlük, kargaşa, kalleşlik Yolda bir arayış vardı, arayıp da bulamayış Yolda sorular vardı, çoğu cevapsız Ve yolda çoğu zaman masmavi bir gökyüzü Zümrüt yeşili çayırlar Ve sonsuz bir kızıllık vardı Yolda caz vardı, Cazın tanrıları ve ruhlara işleyen ritimler Onlar "beat kuşağı"ydılar Farklıydılar, özgürdüler, düzenin dışındaydılar Ve hep yoldaydılar...
Diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya
Çakmak çakmak gözleri
Meydan ya Taksim ya Beyazıt meydanı
Herkes orda sen de ordasın
Herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından
Yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim
Özgürlüğe mutluluğa doğru
Her işin başında sevgi diyor
Gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili
Bi de başını çeviriyorsun ki
Yanında ben varım
CAN YÜCEL
Şimdi, artık serbestsin, özgürsün. Ama özgürlük kendini
bir yere, bir şeye vermek, bir şeye bağlanmak için değilse eğer,
o zaman ne işe yarar? Kendi kendinden kurtulmak, temizlenmek
için otuz beş yıl verdin, sonuç ne oldu? Hiçlik, boşluk!” Dost bir gülümsemeyle
devam etti: “Acayip bir herifsin, biliyor musun? Havada
yaşıyorsun, bütün burjuva bağlantılarını kesip attın, proletarya
ile de ilgin, bağlantın yok, uçuyorsun sanki: Sen varlığı olmayan
bir yaratıksın bir ‘y o k ’s u n . . . Ama bu her zaman insana zevk veren
bir duygu olmasa gerek.”
Akıl Çağı, Jean-Paul Sartre
