Filmlerin sonunu izlemekten işte bu yüzden hoşlanmazdı.. En büyük Polyanna film sonlarıydı.. Çünkü filmler hep mutlu biterdi.. İyiler kazanır, kötüler kaybeder, yarım kalan hiçbir şey kalmazdı geride.. Oysa hayat öyle değildi.. Hayatta çoğu hikaye yarım kalırdı, bazı vedalar erken, bazı yüzleşmeler geç olurdu.. İyiler her zaman kazanmaz, bazen en çok onlar yorulurdu.. Belki de bu yüzden, en çok gerçek olan şeydi onu korkutan..
Hayatın, hiçbir zaman bir film kadar adil olmayacağı gerçeği..