Ah Milena palto giymeye üşenirken bile bu koca dünyayı sırtımda nasıl taşırım ben? İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam. Sen de anlamazsın ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım?
Ne olduğu, nereden geldiği çok önemli değil. Sadece umudu hatırlatacak bir şey...Bir göz kırpması uzunluğunda bile olsa, umut. Gürültülü bir posta treninin kendisi bile her şeye rağmen umuttur. Birilerinin trenden senin için inebileceği ya da gelmesinden umudunu kestiğin bir haberin ulaşabileceği ihtimaliyle bir umuttur bu kara trenler.
Gök duydu da insanın acısını, İnsan duyamadı, insanın feryadını. Kuş bildi de yanyana uçmayı, İnsan bilemedi,insanın elinden tutmayı. Dağ bastı da bağrına her canlıyı, İnsan, açamadı insana kapısını. Nehir bildi de denize karışmayı, İnsan insana karışamadı. Ne yazık ki insan insanı anlayamadı.🥺