“Develerin çölde çok sevdikleri bir diken vardır.Gördükleri yerde o dikeni koparır,çiğnemeye başlarlar.Keskin diken devenin ağzında yaralar açar,o yaralardan kan akmaya başlar.Tuzlu kan dikenle karışınca bu tad devenin daha çok hoşuna gider.böylece yedikçe kanar,kanadıkça yer,bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölü deve.bunun adı Haresedir..Hırs,haris,ihtiras,muhteris sözleri buradan türemiştir(Zülfü Livaneli,Huzursuzluk)