Kitabın sonlarına doğru,herşeyi ardında bırakıp “nefes almak için” çocukluk hatıralarına sığınmak için,varlığını hatırlamak ve ona sarılabilmek için,geçmişle özlem gidermek için yürüdüğün o yollara,gördüğün hissettiğin o kasabaya ulaşmak arzusu o kadar tanıdık,o kadar benden ki…kalbimi kitabın son 30 sayfasına bıraktım..