En büyük terapi yazmaktır diye okumuştum bir yerler de. Bu anekdotun yıllar öncesinden aklımda kalmış olması enteresan bir durum çünkü beynimi kirleten ve işgal eden o kadar anlamsız bilginin yanında birdenbire pırlanta bulmuş gibi hissettim ve üniversite yıllarımdan sonra ilk defa, ders çalışır gibi, başıma gelen olayları kağıda dökmenin iyi bir fikir olduğuna karar verdim..
Benim dünyamı ben belirlerim, tasarlarım, gerekli adımları atarım ve bir şekilde sabırla işleyerek iş hayatımda ve özel hayatımda başarıyı yakalarım. Aksi halde, yaşadığım varlık seviyesine "Benim dünyam" demenin bir anlamı olabilir mi