Kübra Özkan
@Zevzek53
Reklam
Dahası, daha genel (ancak belki de daha önemli) bir düzeyde, bir çocuğun bilişsel gelişimini şaşkınlık duymadan izlemek herhalde olanaksızdı.
Yaşamın ilk birkaç yılında bilgi ve usa vurmada kaydedilen inanılmaz gelis-
meyi bir düşünün. Görece kısa bir süre içerisinde çocuğumuz; yemek, ağlamak ve uyumaktan başka pek fazla bir sey yapmayan, kıvranan, biçare bir
yeni doğan bebekten, karmaşık cümleler kurabilen bir gevezeye, küçük
kardeşini sinir etmek için planlar yapan bir kumpasçıya ve anne babanın
hayret ve gurur kaynağına dönüşür.
Çoğu zaman yalnızca bir başkasının varlığı bile bizi etkiler. Dahası, başkaları bedenen yanımızda olmasalar da bizi etkilemeyi sürdürürler. Yani bir anlamda; anne babalarımızı, arkadaşlarımızı ve öğretmenlerimizi de yanımızda taşırız ve bir karar verirken bizimle gurur duymalarını sağlayacak kararlara yöneliriz.
Reklam