"Öldüm,bittim,bu kadar acıyı neden çektim?" diye düşünen kamış,bir neyzenin nefesiyle tatlı ve hoş nağmelerle inlemeye başladığında anlar ki,bunca acı,bunca ıstırap,bunca sıkıntı boşuna değilmiş.Ney bile artık kendine şaşırır.
"Yaşadığım hiçbir şey aslında beni kahretmek için değilmiş"der. "Her şey beni olgunlaştırmak ve kemale erdirmek için."
"Aşk kime benzer?"diye sordu.
"Aşk bir neyzene benzer"dedim.
"Aşk bir neyzene benzerse biz neyiz?"diye sordu.
"Evet" dedim."Çok doğru!...
Aşk bir neyzene benzerse,biz Neyiz!"
-Mevlana