Sonra arada sırada düşer kanatırdım dizlerimi.Beden yarası ile ağlardı gözlerim.Temizdi,kana bulaşırdı ağlamalarım,biraz oksijenli su,azıcık tentürdiyot ve biraz anne nefesi ile şefkat üflemesi,geçirirdi sızısını
Kendi içimde kayıp olduğumda bulunmak istemiyorum bazen.Bu büyü bozulmasın istiyorum.Bana seslenenleri duymadan,dokunanları hissetmeden,yoluma çıkan hiç bir yaş ile sendelemeden,sendelersem uzatılan hiç bir dala tutunmadan yaşayabilir miyim bilmiyorum.Kendimde kalıp,kendimi terketmeden,bana benzeyen ama asla eski ben olmayan ben ile hayata eşlik etmek istiyorum.
Böyle bitmez,Bundan sonrasını görmek istiyorum
Şu tepemden çekip gitmeyi istemeyecek kadar bana yapışmış,gölgesi eksik olmayan kara bulutlar,beni duyuyor musunuz?Bu sefer vakit tamam.Sizi terk ediyorum.Ayrilma zamanı şimdi.Göğe çekilin artık.Ne görüyorum ne de duyuyorum sizi.Bu gölgeler benim değil artık.