Dünyanın hangi derdi kederi insanın eteğine yapışıp kalır ki? Yürümeye devam ettikçe iyi kötü ne varsa geride kalıyor yeter ki insan yürümekten, ilerlemekten caymasın.
En masum günleridir insanın çocukluğu. Ne gam ne tasa değmez yüreğine. Teslimiyetin, tevekkülün en saf halidir çocuk olmak. Rızkına dair içinde ufacık bir tereddüt olmaz, tam bir itimatla hayatı yaşarsın. Bu tevekkül sebebiyle günahtan beridir her çocuk.
Saraylar israf ve rezaletlerin başını çekerken, kanaatten kulübeler huzurla genişliyor. Belki de yeryüzünü ayakta tutan kanaatkâr evlerde yaşayan insanlardır...