Zeynep Burukoğlu
@ZeynepBurukoglu
Şu anda okuduğu kitap
Dünyanın öbür ucuna yürüsem de kasabalar kasaba, şehirler şehir, insanlar insandı. Ve bunca aynılığa rağmen, insanlar hep, insanlar daima, insanlar her yerde yalnızdı.
Reklam
İnsanın yanında biriyle yürümesi güzel şey aslında, diye geçirdim içimden. Birinin tutup kaldıracağını bildiğinden, düşmek o kadar da korkunç değil.
Çocukluğunda ebeveyni ile sağlıkla bağ kuramayanlar, büyüdükten sonra hep ana babalarına benzeyen kimselere çekilir, kendilerini tanıdık ve tekinsiz duyguları taşıyan bu insanlara hissettikleri kaygılı yakınlığı aşk zannederlermiş. İçin için çocukluktakine benzer bir hikaye kurup bu defa farklı sonla bitirmeyi diler, ancak incinmiş o eski çocuk gibi davranmayı sürdürdükleri yeni ilişkilerde de aynı finali yazmaya devam ederlermiş.
Ev
Ev