Zeynep C.
@ZeynepCurious
And God said “Love your enemy!”, and I obeyed him and loved myself.
Bu dünya hayatın önünde pes ederek hiçliğe karşı kusur işlemiştir. Hareketten ve rüyalarımdan istifa ediyorum. Namevcudiyet ! Tek zaferim sen olacaksın...
Reklam
"Her bir dakikamın elli dokuz saniyesi" diye söylendim sokaklarda, acıya ya da acı fikrine vakfedilmiş.
Keşke bir taş olabilseydim !
Bazen bir şey içinde kendimizi unutmayı başarırız; ama dünya içinde kendimizi nasıl unutabiliriz ? Bu olanaksızlık o acının tanımıdır. Bu acının yakaladığı kimse hiç bir zaman iyileşmeyecektir, evren tamamıyla değişse bile. Değişmesi gereken yüreğidir, oysa yürek değişmez; onun gözünde, var olmanında da tel bir anlamı vardır: Acısına gömülmek gündelik bir Nirvana'ya varma talimi onu gerçeksizliğin algısına yüceltene dek.
Tembellik, fizyolojik bir kuşkuculuktur, tenin şüphesidir.
"Ben" demenin sorumluluğunu sadece şair üstlenir; sadece o, kendi adına konuşur,sadece onun buna hakkı vardır. Şiir, içine kehanet ya da doktrin sızdırdığı zaman soysuzlaşır.
Reklam