“Genç benliklerimiz her zaman bizimle. Fakat hareket halindeki, dramatik kopuşların yaşanmadığı, akışın felaketlerle kesintiye uğramadığı, yeni izlenimlerin, keşiflerin ve tesirlerin düşüncelerimizin tenine düzenli biçimde temas ettiği bir hayatta, olgunlaşmamız bizde kesintisiz bir çizgi yanılsaması yaratacak şekilde derece derece ilerliyor. Hman Enişte’de ise, tutuklandığı anda olduğu genç adam ile dönüştüğü adam birbirine paralel evrenlerde yaşıyorlardı; asla karşılaşmamaya mahkûm olsalar da ahenksiz iki müziğin notaları gibi birbirlerinde yankılanıyorlardı.”