Zeynep Zehra Kılınç
@Zeynep_zehra
10 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
"Öhö öhö," dedi Dumbledore. " Şimdi son puanları ekleyelim. Bakalım... Evet...
"Önce - Ne Ronald Weasley'ye..."
Ron mosmor kesildi; güneşte perişan olmuş bir patlıcana benziyordu şimdi.
"... Hogwarst'ın uzun yıllardır tanık olduğu en başarılı satranç oyunu için, Gryffindor'a elli puan veriyorum."
Büyülü tavan Gryffindor'ların çığlıklarından az kalsın havalanacaktı; tepelerindeki yıldızlar bile titriyordu sanki. Percy'nin öteki Sınıf Başkanları'na, "Benim kardeşim o'" diye böbürlenmesi işitilebiliyordu. "En küçük kardeşim! McGonagall'ın dev satrancını boydan boya geçti!"
Sonunda yine sessizliğe büründü salon.
"Sonra - Miss Hermione Granger'a... alevlerle karşı karşıya kaldığı anda bile soğukkanlılığını yitirmeden mantığını kullandığı için, Gryffindor'a elli puan daha veriyorum."
Hermione kollarına gömdü yüzünü. Harry onun hüngür hüngür ağlamakta olduğunu düşündü. Masadaki Gryffindor'lar kendilerinden geçmişlerdi - yüz puan birden kazanmışlardı.
"Daha sonra - Mr Harry Potter'a... dedi Dumbledore. Odadan çıt çıkmıyordu şimdi. "... kararlılığı ve olağanüstü cesareti için, Gryffindor'a altmış puan veriyorum."
Reklam
Profesör McGonagall, sırtında ekose bir sabahlık, saçlarında bir file, Malfoy'un kulağına yapışmıştı.
"Cezanı çekeceksin!" diye bağırdı. "Slytherin'den de yirmi puan siliyorum! Gece yarısı dolaşıp duruyorsun, ha? Nasıl yaparsın bunu?"
"Anlayamıyorsunuz, Profesör, Harry Potter geliyor - bir ejderhayla!"
"Zırvalama! Bu yalanları nereden uyduruyorsun? Yürü - bütün bunları Profesör Snape'e anlatacağım, Malfoy!"
Bundan sonra kulenin tepesine dönerek çıkan dik merdiveni tırmanmak dünyanın en kolay şeyiydi artık. Soğuk gece havasını hissedince Pelerin'i attılar, yine doğru dürüst soluk alabildikleri için seviniyorlardı. Hermione dans bile etti.
"Malfoy cezalandırıldı! Şarkı söyleyesim geliyor!"
Ama Hermione'nin kafasında Felsefe Taşı'ndan başka şeyler de vardı. Tuttuğu notları temize çekmeye, zaman cetvellerini düzene koymaya, çizimlerini renklendirmeye koyulmuştu. Harry'yle Ron pek aldırmayacaklardı buna, ama Hermione onların da aynı şeyi yapmalarını söylüyordu boyuna.
"Hermione, sınavlara daha yüzyıllar var."
"On hafta," diye kestirip attı Hermione.
Açık kapıya doğru ilerlediler, ağızları kupkuruydu, ifritin ansızın çıkıvermemesi için dua ediyorlardı. Harry bir sıçrayışta kapıya ulaştı, anahtarı yakaladı, kapıyı çarparak kapattı, kilitledi.
"Evet!"
Zafer sarhoşluğu içinde geçitte koşmaya başladılar, ama tam köşeye vardıklarında öyle bir şey duydular ki, az kalsın korkudan öleceklerdi - korkunç bir çığlıktı bu - kilitledikleri odadan geliyordu.
Ron, Kanlı Baron gibi bembeyaz kesilmişti. "Olamaz," dedi. Harry yutkundu. "Kızlar tuvaletiydi orası!'
"Hermione!" dediler birlikte.
Ayağa kalkarak patladı.
"Yaptığınız işten memnunsunuz herhalde. Hepimiz ölebilirdik - daha kötüsü, kovulabilirdik. Şimdi, izin verirseniz, ben yatmaya gidiyorum."
Ron, ağzı bir karış açık, Hermione'nin arkasından bakakaldı. "İzin senin," dedi. "Sanki zorla sürüklediydik onu."