Bazen insanın içinde kimsenin bilmediği bir sessizlik olur. Kalabalıkların arasında yürür ama aslında kendi düşüncelerinin içinde kaybolur. Hayat hızla akarken çoğu şey fark edilmeden geçer. Oysa insan bazen durmalı, derin bir nefes almalı ve kalbinin sesini dinlemelidir. Çünkü gerçek huzur, dışarıdaki gürültüde değil; insanın kendi içindeki sakinlikte saklıdır.