Zeynep Akyıldız
@Zeynepakyldzz
İlahiyat/Acil Durum ve Afet Yönetimi
Diyarbakır
77 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Geleceği görmek… kulağa bir hediye gibi geliyor, değil mi?
Ama bu kitap, bunun aslında bir lanete dönüşebileceğini yüzüne sert bir şekilde çarpıyor.
Emily’nin gördükleri sadece birer görüntü değil; aynı zamanda kaçınılmaz gibi görünen olayların ağırlığı.
Ve en acı olanı şu: Bazen geleceği bilmek, onu değiştirebilmek anlamına gelmiyor.
Kitap boyunca gerilim hiç düşmüyor. Yazar, sade ama etkili bir dille okuyucuyu sürekli bir “sonra ne olacak?” duygusunun içinde tutuyor.
Emily’nin yaşadığı çaresizlik ve korku, okurken direkt sana geçiyor.
Ama kitap sadece bir paranormal hikâye değil.
Altında, seçimlerimizin sonuçları, kader ve kontrol edemediğimiz şeylerle yüzleşmek gibi derin bir taraf da var.
Benim için en etkileyici kısmı, geleceği bilmenin getirdiği yalnızlık hissiydi.
Çünkü bazen en büyük yük, kimsenin senin gördüklerini anlamaması oluyor.
Reklam
Seçilmiş: Beyin Okuyan, sıradan bir genç kızın hayatının bir anda nasıl değişebileceğini anlatan sürükleyici bir hikâye. Jenna’nın insanların düşüncelerini okuyabilmesi ilk başta ilginç ve güçlü bir yetenek gibi görünse de zamanla bunun aslında büyük bir yalnızlık getirdiğini görüyoruz.
Kitap, sadece doğaüstü bir gücü anlatmakla kalmıyor; aynı zamanda güven, kimlik arayışı ve insan ilişkilerinin karmaşıklığını da sorgulatıyor. Jenna’nın özellikle babasıyla ilgili ortaya çıkan gizem, hikâyeye merak uyandıran bir derinlik katıyor.
Yazar akıcı diliyle okuyucuyu hikâyenin içine çekmeyi başarıyor. Sayfalar ilerledikçe hem Jenna’nın iç dünyasını hem de çevresindeki insanların gerçek yüzlerini keşfetmeye başlıyoruz.
Amanda bir sabah aynaya baktı ama başka bir kız ona bakıyordu..
Marilyn Kaye’in Seçilmiş: Beden Hırsızı kitabı, tam olarak bu sarsıcı cümleyle sizi içine çekiyor. Kimlik kavramını, beden ve ruh arasındaki bağı sorgulatan; temposu bir an bile düşmeyen bir gerilim. "Ben kimim?" sorusu hiç bu kadar ürkütücü olmamıştı.
Eğer fantastik kurgu ve psikolojik gerilim seviyorsanız, bu kitap tam size göre.
Bazı kitaplar vardır; bir hikâye anlatmaz, bir duyguyu anlatır. Sebebi Sensin Bu Gidişin de tam olarak böyle bir eser. Bu kitapta sayfaları çevirdikçe bir olay örgüsünden çok, insanın içinde biriktirdiği kırgınlıkları, susuşları ve yarım kalmış cümleleri okuyorsunuz.
Yazar, oldukça sade bir dil kullanmasına rağmen okuyucunun kalbine dokunmayı başarıyor. Bazen yalnızca birkaç satır, insanın içinde uzun zamandır sakladığı bir duyguyu ortaya çıkarabiliyor. Bu yüzden kitap, okurken çoğu kişiye kendi yaşadıklarını hatırlatabilecek bir derinliğe sahip.
Eserde yalnızca aşk ve ayrılık anlatılmıyor. Satır aralarında kaderi kabullenmek, sabretmek ve insanın yaşadığı acıları Allah’a sığınarak anlamlandırmaya çalışması da hissediliyor. Bu yönüyle kitap, sadece bir duygusal anlatı değil; aynı zamanda insanın kendi iç dünyasıyla yaptığı sessiz bir hesaplaşma gibi.
Okurken insan şu soruyu düşünmeden edemiyor:
Bazen giden gerçekten suçlu mudur, yoksa gitmek zorunda bırakılan mı?
Sebebi Sensin Bu Gidişin, duygusal ve şiirsel anlatımları seven okuyucular için etkileyici bir eser. Her sayfasında biraz kırgınlık, biraz özlem ve biraz da kaderi kabullenmenin sessizliği var.
Dostoyevski’nin Beyaz Geceler’i çoğu kişi için saf bir aşk hikâyesi gibi okunur. Ama ben bu kitapta bir aşk görmedim. Ben iki yalnız insan gördüm.
İsimsiz hayalperest, gerçek bir kadına değil; aşık olma ihtimaline bağlandı. Nastenkâ ise sevdiği adamın belirsizliği içinde savrulurken yalnız kalmamak için bir omuza tutundu. İkisi de birbirini seçmedi. İkisi de birbirine sığınarak kendi boşluğunu doldurmaya çalıştı. Hayalperest masum değildi. O, Nastenkâ’yı tanımadan bağlandı. Birkaç geceyi bir ömre sığdırdı. Gerçek bir insanı değil, kendi zihnindeki romantik kurguyu sevdi. Onun acısı terk edilmek değildi; kurduğu hayalin yıkılmasıydı.
Nastenkâ güçlü değildi.
Beklediği adamın gelmeme ihtimalini hisseder hissetmez başka bir kalbe umut verdi. Bu bilinçli bir kötülük müydü? Belki değil. Ama sonuç değişmiyor: Bir kalbi geçiş süreci yaptı.
Bu hikâyede kimse kahraman değil.
Ne hayalperest saf bir âşık, ne Nastenkâ acımasız bir kötü. İkisi de korkularıyla hareket eden, yalnızlıktan kaçan insanlar. Belki de Beyaz Geceler’in asıl meselesi şu: Gerçek sevgi cesaret ister. Gerçek sevgi, karşı tarafı hayal etmek değil, onu olduğu gibi kabul etmektir. Gerçek sevgi, bazen çekilmeyi bilmektir. Ama onların elinde cesaret yoktu. Sadece korku vardı. Sadece yoğunluk vardı. Sadece bir anlık sıcaklık.
Bu hikâyede kimse güçlü değildi. Çünkü gerçek sevgi cesaret isterdi; onların elinde ise sadece korku vardı.
Reklam