Bir yerde okumuştum, Mösyö Boustouler , tepenize çığ düştüğünde, bütün o karın altında yatarken neresi aşağısı neresi yukarısı anlayamaz oluyormuşuz.Karı iteleyip kurtulmak iştiyor ama yanlış yönü seçip kendimizi daha da derine, kendi mezarınıza gömüyormuşsunuz. İşte kendimi aynen böyle hissediyorum ,yönünü şaşırmış, arafta kalmış,pusulamdan olmuştum.Dahası sözcüklere dökemeyeceğim kadar derin bir bunalımdaydım.