Tanrı ve insan. Her şey, inanan insanın, Tanrıya doğru koşuşu, düşüşü, tekrar yücelişi, cennetini yitirişi, hakikat medeniyetini yitirişi ve sonra tekrar buluşu biçiminde olup bitiyor.
Düşünce hayatıyla inanç hayatı arasında kopmuş olan bağları yenileme davasıdır. Ferdileşmeye itilmiş amentünün tekrar topluma doğru yola çıkılır. Kişi kavgasıyla toplum kavgasının özdeşleşmesi çabasıdır. Metafizik kaygıyla reel kaygıların birbirine kopmaz şekilde bağlı olduğunu bu yeni amentü çıkışından anlayacaktır yeni insan.
Zaman kahramanlığı diyorum ben buna. Zamanı kılıç gibi kesme. Veya ateşle kızdırıp örs üzerine konarak döğülen demire demircinin tasarruf edişi gibi zamana tasarruf etme. 'Dem bu demdir, dem bu demdir dem bu dem' sırrı. Çağa tanık olma ve çağı tanık tutma. Günün adamı değil, 'dem'in adamı olmak.
Geçmişi inkar değil, geçmişe mahkum olmak da değil. Geçmişi görüp puslarından kurtarış söz konusudur. Geceden ve sisten kurtarış. Bir nevi, geçmiş erozyonuna set çekiş.