Zeynep issi

Zeynep issi
@Zeynepissi
Önlisans shui
Elâzığ
9 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Cam Kırıkları Gözlerin, yitip giden bir sonbahardı, Dallardan düşen eksik cümleler gibi. Ben seni toplamak istedikçe Rüzgâr savurdu her bir harfini. Ellerin, dokunulmamış bir sırdı, Avucumda eriyen bir kar tanesi gibi. Tutmaya çalıştıkça kayboldun, Parmaklarımın arasından usulca süzüldün. Zaman, çatlamış bir ayna gibi, Baktıkça kendimizi parçaladık içinde. Ne sen tamdın, ne ben bütündüm, İkimiz de bir kırığın yansımasıydık. Şimdi, bir eski sokağın unutulmuş köşesinde, Ayaklarımın altında cam kırıkları. Bir zamanlar ısıtıp tuttuğumuz aşk, Şimdi yürüdüğüm yolun sessiz yarası. ZEYNEP İSSİ
Reklam
Anlatmanın Sessiz Yolu Yazmak, sessiz bir çığlıktır belki; Anlatamadıklarımızın sırrını fısıldar satırlara. Dilimizden dökülemeyen her kelime, Bir mürekkep damlasında hayat bulur. Keramet, boş sayfaların masumluğundadır, Belki de kelimelerde saklıdır çözüm. Ama sorarım, anlar mı bu dünya? Belki… sadece belki… Yine de bazı sırlar, Kağıdın bile taşıyamayacağı kadar ağırdır. Bazı kelimeler, Sessizliğin içinde kaybolur, Ve biz, yine anlatamamış oluruz. ZEYNEP İSSİ
KISKANÇLIĞIN GÖLGESİNDE KAYBOLANLAR
Şu kısacık hayatta, Başarıyı bilmeyenler, Kıskançlık içinde yanarken, Her gün bir şey kaybedecekler. Ve bir gün, her şeylerini… Kaybettiklerinde anlayacaklar, Kinle büyüyen bir kalbin Sevgiden ne denli uzaklaştığını. Ama zaman dönmez geri, Pişmanlık sessiz bir fısıldıdır artık. Gözlerindeki gölgeyi silmeye çalışsalar da, Geçmişin izleri hep hatırlatır onlara. Oysa sevgiyle bakan gözler, Başarının sırrını çoktan çözmüştü. Kendi ışığını söndürmeyenler, Karanlıkta bile parlamayı bilmişti. Zeynep issi
Şiir

Zeynep issi

, bir kitap okudu
Puan vermedi·216 syf.·
4 günde okudu
·
2025 1. kitabı
Paulo Coelho
7.9/10 · 102,5bin okunma
Hayatı İçtimâîyi Hayatı içtimâîyi terk eyleyip, İyi bir ömür sürmek dileğiyle, Yollara revan olmuşlar, Kervan olmuş her biri, Gönüllerinde taşıdıkları dertlerle. İçlerine atıp her bir taşı, Yüreklerine baran olmuş dertleri, Fânî dünya yükleri ağır olsa da, Yine de yola düşmüşler, Nereye düşeceğini bilmeden. Kervan olmuşlar, her biri bir yolcu, Yolun sonu ne getirir, kim bilir? İçlerinde umut, yüreğinde acı, Adım adım ilerlerken, Bir varışa değil, bir arayışa doğru. ZEYNEP İSSİ
Reklam