Öğrencilerimin üzerine oturduğu sıraları.Bir zamanlar üzerine bir alıntı yazdığım,şimdi silinmiş olan beyaz tahtayı: “ Tarihi görmezden gelenin ne geçmişi vardır ne de geleceği.”
İlk kez birinin beni gerçekten anladığını hissetmiştim.Kelimeler olmadan kurulan bu iletişim,gözlerin de dudaklar kadar çok şey anlattığını fark ettirdi.
Her daim tutkularımın peşinden gittiğim için asla yarım kalmış bir işimin olmayacağını varsaydım.Şimdiyse yarım kalan bir iş ortaya çıkmıştı.Geçmişe dönmem ve bitkisel hayata girmeden önce söylemeyi unuttuğum şeyi Mieko’ya söylemem gerekiyordu.