Hayatın amacı kendine varmaktır. Oysa herşeye yaklaşır, her yere varır, bir tek kendinden uzak kalır insan. Her yeri, her şeyi keşfeder ama kendine kıpırtısız duran okyanuslardan haberi bile olmaz. Rumi.
Bizi dağıtan, neyin doğru olduğunu en başından beri bildiğimizi ama bir şeyin erken uyarılara kulak vermemizi önlediğini fark ettiğimiz an aldığımız son darbe olur.... Karanlığı keşfetmenize izin veren ama geri dönme zamanı gelince size acı veren bir bedende ve dünyada yaşamak ne kadar güzeldir. İçine girene ya da içinde çok fazla yol katedene kadar hiçkimsenin bize bundan bahsetmemesi ne büyük çılgınlıktır.
Zihniniz dünyayı onun aracılığıyla algıladığınız merceğinizdir. Zihninizin odağını değiştirmek için hayatınızı değil, hayatınızı değiştirmek için zihninizin odağını değiştirmeniz gerekir.
Acı çekmek acıya direnmektir ve bu direniş sırasında acı çekeriz. Bize neyin acı verdiğini biz seçmeyiz ve bu iyi bir şeydir. Ama ne için acı çektiğimizi biz seçeriz ve bu daha da iyidir. Her zaman sadece kendi isteğimizle olur.