İnsanın kendi geleceği üzerinde başka insanların iradeleriyle boğuşmak zorunda kalması kadar acı veren ne olabilir? Hele de bu insanlar canından kanından insanlarsa, kendiniz için savaşacak kudrette değilseniz; huzurlu saydığınız her akşamın sonu size zehir olur, tüm hayalleriniz kursağınızda kalır. İnsana yok sayılmak o kadar ağır gelir ki. Bağımlı insanlar olarak o kadar aciziz ki. Böyle diyerek tüm sorumluluğu üzerimden atmıyorum. Ama bazılarımız o savaşı o kadar da istîkrarlı veremiyor. Ne kadar kazansam da sanki günün sonunda yine kaybeden olacağım.