Leylâ ne kadar yakın, Leyla ne kadar uzak... Leyla ne kadar hayal, Leylâ ne kadar gerçek... Ah bu uçuk leylâk renkli elbise içinde giden canân... Ah bu nâzenin salınış... O nermin endam... Yürüyüp giden bahtı.. Ah kara bahtı... Leylâ gider, peşi sıra umutlar gider, günler gider, geceler gider ve koskoca ömür gider... Leyla gider Mecnûn kalmaz... Mecnûn'un yüreği dar, yüreği dağlar kadar... Leyla bir hayal gibi süzüledursun, geride Mecnûn'un kalbi darmadağın...