Cahil, savaşı parlak zaferler, yığın yığın altından ganimetler, kazanılan uçsuz bucaksız topraklar gibi görür. Halbuki savaş ölüm demektir. Ve ölüm askerden önce hükümdarın ruhunu karartır.
Savaş dendiğinde insanlar zafer ve ihtişamı düşünür. Hâlbuki savaş kandır,pisliktir. Savaş, soğuktan donduğu için kesilen ayaklar, sıcaktan çürüdüğü için kokan cesetler, susuzluktan içilen çamurlu sulardır. Savaş ancak zaruri olduğunda haktır.