Hatice Yazan
@Zipo
232 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
“… birbirimizin sözlerini mutlaka onaylama zorunluluğumuz var mı?”
Reklam
“Bir kuyumcu dükkânının vitrinindeki göz kamaş- tırıcı, mükemmel, zarif bir pırlanta dal ya da diğer bir şeyin önünden geçen bir fakirle, onu edinebilecek kimse üzerinde- ki etkisi pek farklıdır, Gücü erişebilecek kimse onu edinmek için şiddetli bir arzu hissettiği halde fakir için öyle değildir.”
“…bir çileği pek seven, adeta onun için içi titreyen bir fakir, eğer onu edinmeye gücü yoksa tabii onu yemek için kendini engellemeye mecburdur. Hatta on parası varsa onu o sevgili çileğine vermeyip bir doyumluk ekmeğe verir. Zira onu yemeye olan ihtiyacı zorunludur. Ama Allah hem doyacak gıdayı hem de o çileği bağışlarsa işte senin gibi mutlu bir âşık olur.”
“Hoşlandığı meyvelerden birini eline alan o türlü kimse ondan gelecek hazzı, lezzeti ancak onu yemekte bulur. Öbürleriyse onu eli- ne aldığı gibi o meyve eğer çilekse önce onun kokusuna hayran olmakla başlayıp rengine, şekline, o çileği oluşturan maddelerin meydana gelişine, içindeki ince liflere, buzlu gibi duran doğal cilasına bakar bakar da hayranlığı artar. O çileğin tadından başka görünüşünden de zevk alır, güzel ko- kusundan da haz alır. Bunların yalnız mideleri yararlanmaz, o seyirden, o hayranlıktan fikirleri de manevi açıdan yarar- lanır. Bu da ruhani beslenmeleridir. Bu beslenmeye onlar müpteladırlar, mecburdurlar. O hayranlık, o inceleme, o derin düşünme onları o ellerindeki meyvenin renginden, kokusundan, lezzetinden daha ilerilere götürür. Meyveleri, bitkileri, otları, çiçekleri düşündürür. Fikir derece derece, katman katman yükselir, araştırma ve incelemelere varır. Bir çilek ya da bir armut ya da bir salkım üzüm onlara işler açar. Fikirleri yükseldikçe yükselir. Onun yaratılışını düşündürür, yaratanına hayran eder.”
Hatice Yazan
, bir kitap okuduPuan vermedi·192 syf.·
3 günde okudu
·Okunma: 23 Ocak 2026 03:18
·2026 4. kitabı
Reklam