Yazamadığı romanların yazarı
@Ziya2701
İstediğiniz kadar kendiniz olun. Yanlış anlaşılmadan başka nesiniz?
7 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Bize düşen, düştüğümüz yerde beklemek oldu hep.
Bekleyecektik ve beklenenler asla gelmeyecekti. Gelecek dedikleri şey, olmayanlar, gelmeyenler ve kaybedilenler üzerine inşa edilecekti.
Soğuk, karanlık, yalnız ve tedirgin koridorların çatlak duvarlarına asılmış birer gölgeydik bu hayatta.
Bir fotoğraf kadrajinın dışında bırakılmış sevimsiz bir detay, devam zorunluluğu olmayan sıkıcı bir derstik.
Öğrenemediler.
Onlar bizden vazgeçtiler. Vazgeçtiler ve kazandılar.
Biz kaybettik. Yine de vazgeçmedik. Her seferinde daha güzel kaybettik.
En güzel biz kaybettik..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dile kolay seni unuttum demek
Dile kolay gelir yüreğime zor
Kolay amma gülü kuruttum demek
Kuru gülün kokusunu bana sor
Gönül defterinde saklasam olmaz
Dönüp dönüp hergün bakmasam olmaz
Yüreğim elvermez koklasam olmaz
Kuru gülün kokusunu bana sor
Unutmak değildi özlemekti bu
Denizden kaynağa geri döndü su
Bilki sevmeyene yoktur kokusu
Kuru gülün kokusunu bana sor
Önce bütün şairlere selam
Sonra şunu söylemek isterim
Ölüm hiçte güzel değil
Ne sabah var ne akşam
Sokakların ellerinden öperim
Bana yaşamasını öğretmişlerdi
Dost olsun düşman olsun
İnsanlara iyi günler dilerim
Söyle sarı saçlı daktiloya
Ben yokum artık
Vefasız dostlara hatırlat
Kimseye kalmaz o dünya
Nasıl unuturum güzeldi yaşamak
Fakat hakkı varmış Oktay'ın
"Hatıralar da dal istiyor
Kuşlar gibi konacak"
Kendinle barış, dünyanın gürültüsü susar.
Sessizlik kelimelerin yokluğu değil, söylemeye cesaret edemediğimiz her seyin dilidir.
Bazen savaşmayı bırakmak, bir yenilgi değil, ruhun en derin bilgeliğidir. Hayatın yüklerine direndikçe sertleşir, sertleştikçe kırlırsın.
Oysa bazen sadece akmak gerekir. Fırtınanın yönünü değil, kendi yönünü bulmak için.
"Her Şeyle Savaşamazsın", insanın kendine dönüşünü anlatan bir içsel yolculuk, bir davet.
Kırılmanın içindeki incelikli gücü, sessizliğin ortasındaki içten sesi, vazgeçmenin getirdigi ○ eşsiz özgürlüğü ve geri çekilmenin zarif melodisini kallbimize fısıldıyor.
Belki de mesele hayata karşı durmak değil, onunla yeniden dans etmeyi öğrenmektir. Ve belki de en büyük zafer, hiçbir savaşa gerek kalmadan, sakinlikle "var olabilmektir".
Zaman insanın fiziksel yüzünü nasıl değiştirirse, alışkanlıklar da yavaş yavaş yaşamının yüzünü değiştirir.