Sonunda Oblomov’u bitirdim. İlk defa bir kitabı bu kadar süründürdüm. Okurken çok acı çektim, hazmetmem uzun sürdü ve bitiş de ağlayaraktı. Kitapçının birinde bir abi şöyle demişti, Sen okumayı seven birine benziyorsun önce Körlük sonra Oblomov ondan sonra da Görmek oku. Körlük’ü okurken de zorlanmıştım ama Oblomov’da bir başka seviyeye ulaştı. Şimdi bunu hazmetmem, özümsemem de kısa sürmeyecek. Hayatımın başındayken bunu boşa harcamam konusunda önayak olduğun için teşekkürler Oblomov.