Zeynep Tezcan
@Znbt
Reklam
Reşat Nuri’nin ölümünden sonra bulunup yayınlanmış eseri. Bana yer yer kopukluklar varmış gibi geldi yine de severek okudum. Birbirinden farklı karakterlerin bir araya gelerek tiyatroyu son sığınak olarak görmeleri ve sonunda maddi imkansızlıklar yüzünden son sığınağında yok oluşu anlatılmış.
Karanlık bir sokağın köşesinde bir anda bitiveren bir katil gibi, aşk önümüze dikildi; ikimizi de bir vuruşta devirdi! Yıldırım da böyle çarpar adamı, hançer de böyle saplanır!
