Ve her şeyin farkına vardığında artık çok geçti. Birdenbire olsaydı keşke... Keşke aniden karşına çıksaydı. Reddedebilir, kaçabilir, yokmuş gibi davranabilirdin o zaman belki. Olmadı. Yavaş yavaş girdi hayatına ve sen durumu fark ettiğinde hayatın artık sana ait değildi.
Yanılmıştık. Ve bunu fark ettiğimizde şunu da çok iyi biliyorduk: Açığa çıkan bir yanılgı, daha fazla görmezden gelinemezdi. Geriye tek bir şey kalmıştı; bitirici darbeyi kimin indireceği...
Sonra özlüyorsun işte... Onunla çok şey de yaşamış olsan, henüz neredeyse hiçbir şey yaşamamış da olsan, bir gün önce de görsen, hiç görmemiş de olsan, çörekleniyor içine o melun his... Tarifi zor...