Mehmet Çelik
@Zorbaz
Şu anda okuduğu kitap
Bütün hükümdarlar gibi Padişahın kararlarını sevgi değil korku belirliyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Padişah Hazretleri cennetmekân ataları gibi bir imparatorluğu yönetme ister, daha doğrusu padişahların ülkeyi tek başına yönetmesi gerektiğini düşünür. Amcalarının bir darbeyle devrilip meşrutiyetin kurulmuş olmasınıda hazmedemez; bugün gerçi o şartlar çok değişti ama bence gene bütün devlet memurlarından gizli gizli öç almaktan hoşlanır Padişah Efendimiz, hepsini müstakbel bir darbeci olarak görür, onun için hepsini baskı altında tutar; bazen bir nişanla, bazen bir bağışla bazen de böyle hakaretle ezer onları.
Padişamız olmada bir günde dağılır bu imparatorluk.
Sevişmenin, masumiyetten uzaklaştıkça daha çok zevk verdiğini, suçla zevk arasında inanılmaz bir ilişki olduğunu keşfediyorlardı, hiçbir şey suç kadar keyif verici değildi; suçluluk onları masumların dünyasından kopartıyor ve birbirlerine daha çok yakınlaştırıyordu.