Mai

Elimde bir dünya boncuk, Benden istediler, isteyen çocuk olsa bile... Tam birine vermeye yanaştım ama durdum; İsteyen sen değildin, Ve vereceğim kişinin yüzü senin yüzün değildi. "Sahibi var" dedim , Vermek gelmedi içimden, geri cebime koydum. Bir yaşanmışlık kapladı içimi, Bir daha yaşanamayacak duygular sardı... Gözlerimin ışığı küçüldü, kabuğuna çekildi, Başım eğildi, önüme baktım. Gözlerim dedi ki: "Bir daha uğramayacak günler var, göremem..." O zaman anladım neden gözlerimin ışığı küçüldüğünü; Bir daha görülemeyecek şeyler vardır, Bir daha yaşanmayacak şeyler... Z.
Reklam
Umutlar vardı; Yitik olabileceği akla gelmeyen, Geleceği şekillendiren, şafağı renklendiren... Umutlar vardı; Yaşam tohumlarını buruk bir yürekte yeşerten, Gecenin karanlığında süzülen ince bir hayal gibi... Umutlar vardı; Yüreğin karanlığına ansızın baskın düzenleyen, Yıldızları bir çift göze indiren umutlar vardı. Ve sonra... Rüzgarı kesilmiş bir yelken gibi, Durulmuş ve susulmuş... Öylece uzağımızda duran, Varlığı kıyımıza vurmayan umutlar vardı. Z.
"Bazen mevsimler değişir, dünya döner. Bir zamanlar çıplak ayakla kovaladığın şey yollarına serilir; ama artık yürüyecek yolun yoktur, varlığını görmezsin bile." Z.
"Kehanetlerin en tehlikeli yanı, onlara inananların o kehaneti gerçekleştirmek için çabalamasıdır."
"Geçmişi bilmeyen, geleceğe mahkumdur."