“Kendinizden şüphe etmeye başladığınız zaman,” “korktuğunuz zaman şunu hatırlayın.” Değişimin temeli cesarettir ve bizim kimyasal tasarımımızda değişmek var.
Affetmek; insanın karşı tarafı anlamaya çalışırken, aslında kendisine karşı anlayış geliştirmesidir.
Unutma; affetmek bir başkasını değil, her zaman seni özgürleştirir.
Bağışlamak nazik ve anlayışlı olmak; ancak kendine hakim olan insanların sahip olabileceği niteliklerdir. Ve bunlar, sonsuz erdemin göstergesidir.
Fakat insanın düşündüğünün aksine; kişinin başkası için gösterdiği değil, bilakis kendi için ortaya koyduğu bir erdemdir. İnsan affetmedikçe, içinde biriken bütün o kızgınlıkları kırgınlıkları attığı her adımda kendiyle birlikte taşıma devam eder.
Ey güzel kadın, öfkeli bir insan olanları doğru şekilde görmez. Öfke insana dünyanın yıkımı için verilmiştir. Affedebilen insanların varlığı sebebiyle insanlar hayatlarını ve bereketlerini sürdürebilirler.
Affetmek kutsaldır. Bağışlamak, evreni bir arada tutandır. Affedicilik güçlünün gücüdür, affedicilik zihnin sessizliğidir.