Melophile
@ZulalDogan
Çocukluk aşkları...
Finny’ye aşıktım ben.
Onu hayatım boyunca sevmiştim ve bu sevgi büyürken de hiç değişmemiş, aksine çoğalmıştı. Çocukken eksik olan parçaları doldurmak için çoğalmıştı. Bedenimdeki her yeni özlem ve kalbimdeki her yeni arzuyla birlikte çoğalmıştı, ta ki onu sevmeyen tek bir parçam kalmayana dek. Ve ona baktığımda, içimde başka hiçbir duygu hissetmiyordum.
Reklam
Nephan...
“Burası Nephan, hiç tahmin edemeyeceğin kişilerin yaşadığı; her gün, her an canını korumanı gerektiren ve çıkışın ancak ölümle olduğu, kasvetli şehir.”
“Söylesene Siyah Kuğu, sen buradasın diye mi yağmur yağıyor yoksa bulutlar da mı bize ağlıyor.”
Bak, benim… Benim boğazıma batan acılar var, konuşamıyorum bazen.
Sen anla.
Çünkü bir zamanlar gölgemizde soluklanan, işte o karanlık; sen de biliyorsun değil mi? Bu şehirden bize çıkış yok artık.
Sevgi insanı öldürebilir miydi?
Sevgi insanı yaşatabilirdi.
O zaman neden öldürmesindi ki?
Reklam