Zülale
@Zulalerdm
10 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
“Zihinleri davet edilmeden kurcalamakla ilgili dersini aldığını sanıyordum.” Dudakları öfkeyle geriye doğru çekildi. “Ama sen inatçı ve aptal bir kuşsun, değil mi?”
Ravyn’in beti benzi attı. “Elspeth. Elspeth’i bulamıyor musun?”
Kâbus bir şey söylemedi. Ama bir anlığına öfkesi Ravyn’in onun yüzünde hiç görmediği bir ifadeyle yer değiştirdi.
Umutsuzluk.
Panik parmaklarını Ravyn’in göğsüne uzattı. “Benimle oynama, Çoban Kral. Onu karanlıktan çıkar. Onunla konuşmama izin ver. HEMEN ŞÎMDİ.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Başımı kaldırdım. Kumsalın öbür ucunda çocuklar belirdi.
Oğlan çocukları. En uzun boyluları dışında hepsinin gözleri sarıydı. Onunkiler griydi.
Hiçbiri kumlarda ayak izi bırakmadı.
Gri gözlü oğlan yanımda tek dizinin üzerine çöktü. Yüzüme baktı ve iç çekti. “Bizimlesin ama aslında burada değilsin, öyle değil mi, baba?”
Ama eksik geliyordu, koleksiyonum tam değildi henüz.
Bu yüzden ben de ruhumu takas ettim
Kâbus için.
“Peygamber bana gölgeli ve kapüşonlu bir figür gösterdi,” dedi. “Işık sönüp gittiğinde bile gölge hâlâ oradaydı.
Figür ormana doğru yürüdü ve aralarında daha önce hiç görmediğim bir on üçüncü kartın da bulunduğu Kader Kartları da tek tek peşinden gitti. Figürün arkasında Emory’ mi gördüm, hayatta ve sağlıklıydı. Gördüğüm buydu. Bu yüzden orman yolunu izlemenizi istedim.”
Romanlara adını veren üvez ağaçlarının meyvesi kırmızıdır, her zaman kırmızı. Gövdesindeki toprak kanla kararmıştır. Hiçbir su veya bez yayılmasını yavaşlatamaz.
Bir bakire isteyecek...
Sonra da kızın kalbini öldürecek.